UNANG BAHIN:
ANG PAGPAMATOOD SA PAGTOO
UNANG SEKSYON:
“NAGATOO AKO” — “NAGATOO KAMI”
KAPITULO I:
ANG KATAKOS SA TAWO ALANG SA DIOS
III. ANG PAG-ILA SA DIOS SUMALA SA
PAGTULON-AN SA SIMBAHAN
36 “Ang atong balaan nga inahan, ang Simbahan, naghupot ug nagtudlo nga ang Dios, nga mao ang unang prinsipyo ug kataposang tumong sa tanang butang, mahimong mailhan uban ang kasigurohan pinaagi sa binuhat nga kalibotan, diha sa dan-ag sa tawhanong katarungan.”[11] Kon wala kini nga katakos, dili makahimo ang tawo sa pagdawat sa pagpadayag sa Dios. Kini nga katakos anaa sa tawo tungod kay siya gilalang “diha sa larawan sa Dios.”[12]
37 Apan diha sa historikal nga mga kahimtang diin makita sa tawo ang iyang kaugalingon, makasinati siya og daghang mga kalisdanan sa pag-ila sa Dios pinaagi lamang sa dan-ag sa katarungan:
“Bisan tood, sa tukmang pagkasulti, ang tawhanong katarungan tinuod gayod nga makahimo, pinaagi sa iyang kaugalingong natural nga gahum ug kahayag, sa pagkab-ot sa tinuod ug sigurado nga kahibalo mahitungod sa usa ka personal nga Dios, nga pinaagi sa Iyang providensya nagbantay ug nagdumala sa kalibotan, ug mahitungod sa natural nga balaod nga gisulat sa atong mga kasingkasing sa Magbubuhat; bisan pa niana, adunay daghang mga babag nga makapugong sa katarungan sa epektibo ug mabungahong paggamit niining iyang kinaiyanhong katakos.” “Kay ang mga kamatooran nga may kalabotan sa relasyon tali sa Dios ug sa tawo hingpit nga molapas sa makita nga han-ay sa mga butang; ug kon kini hubaron ngadto sa buhat sa tawo ug makaimpluwensya sa iyang kinabuhi, nagkinahanglan kini og pagbiya sa kaugalingon ug pagsalikway sa kaugalingong interes.” “Ang tawhanong hunahuna, sa iyang bahin, mapugngan sa pagkab-ot niining mga kamatoorana, dili lamang tungod sa impluwensya sa mga igbalati ug sa imahinasyon, kondili usab tungod sa mga dili hapsay nga mga tinguha nga maoy mga sangpotanan sa orihinal nga sala.” “Busa mahitabo nga, niining mga butanga, dali ra nga kombinsihon sa mga tawo ang ilang kaugalingon nga ang usa ka butang nga dili nila gusto nga mahimong tinuod, bakak o labing menos kadudahan.”[13]
38 Mao kini ang hinungdan nganong ang tawo nagkinahanglan nga malamdagan pinaagi sa pagpadayag sa Dios, dili lamang mahitungod sa mga butang nga molapas sa iyang pagsabot, kondili usab “mahitungod niadtong relihiyoso ug moral nga mga kamatooran nga sa ilang kaugalingon dili molapas sa kapasidad sa tawhanong katarungan, aron bisan diha sa kasamtangang kahimtang sa tawhanong kaliwatan, kini mahimong mailhan sa tanang tawo sa sayon nga paagi, uban ang lig-on nga kasigurohan, ug walay sagol nga kasaypanan.”[14]
[11] Unang Konseho sa Vaticano, Dei Filius 2: DS 3004; itandi ang DS 3026; Ikaduhang Konseho sa Vaticano, Dei Verbum 6.
[12] Itandi ang Genesis 1:27.
[13] Papa Pio XII, Humani generis 561: DS 3875.
[14] Papa Pio XII, Humani generis 561: DS 3876; itandi ang Dei Filius 2: DS 3005; Dei Verbum 6; San Tomas Aquinas, Summa Theologiae I, 1, 1.
[12] Itandi ang Genesis 1:27.
[13] Papa Pio XII, Humani generis 561: DS 3875.
[14] Papa Pio XII, Humani generis 561: DS 3876; itandi ang Dei Filius 2: DS 3005; Dei Verbum 6; San Tomas Aquinas, Summa Theologiae I, 1, 1.





0 comments: