I-click bisag asa aron moabli
  • II. ANG MGA HUGNA SA PAGPADAYAG
    UNANG BAHIN:
    ANG PAGPAMATOOD SA PAGTOO

    UNANG SEKSYON:
    “NAGATOO AKO” — “NAGATOO KAMI”

    KAPITULO II:
    ANG DIOS MODOOL ARON MAKIGKIGKITA SA TAWO

    Artikulo 1:
    ANG PAGPADAYAG SA DIOS


     II. ANG MGA HUGNA SA PAGPADAYAG


    Sa Sinugdan, Gipaila sa Dios ang Iyang Kaugalingon

    54 “Ang Dios, nga naglalang ug nag-atiman sa tanang butang pinaagi sa Iyang Pulong, naghatag sa mga tawo ug kanunayng mga pamatuod mahitungod sa Iyang kaugalingon diha sa mga binuhat. Ug dugang pa niini—tungod kay buot Niyang ablihan ang dalan padulong sa langitnong kaluwasan—gipadayag Niya ang Iyang kaugalingon ngadto sa atong unang mga ginikanan sukad pa gayod sa sinugdan.”[6] Gidapit Niya sila ngadto sa suod nga pakig-ambitay sa Iyang kaugalingon ug gisul-oban sila sa masidlak nga grasya ug hustisya.

    55 Kining Rebelasyon wala maputol tungod sa sala sa atong unang mga ginikanan. “Human sa pagkapukan, (ang Dios) nagpalig-on kanila pinaagi sa paglaom sa kaluwasan, pinaagi sa saad sa katubsanan; ug wala gayod Siya mohunong sa pagpakita sa Iyang pag-atiman alang sa tawhanong kaliwat. Kay buot Siya nga ihatag ang kinabuhing dayon ngadto sa tanan nga nangita sa kaluwasan pinaagi sa paglahutay sa pagbuhat ug maayo.”[7]
    “Bisan sa dihang misupak siya Kanimo ug nawad-an sa imong panaghigalaay, wala nimo siya pasagdi ngadto sa gahum sa kamatayon. . . . Balik-balik nga naghalad Ka ug kasabotan ngadto sa tawo.”[8]

    Ang Kasabotan uban kang Noe

    56 Human mabungkag sa sala ang panaghiusa sa tawhanong kaliwat, ang Dios dihadiha nangita og paagi sa pagluwas sa katawhan, bahin-bahin. Ang kasabotan uban kang Noe human sa Lunop nagpahayag sa prinsipyo sa Balaanong Ekonomiya alang sa mga “nasod,” sa laing pagkasulti, alang sa mga tawo nga napundok “diha sa ilang mga yuta, ang matag usa sumala sa iyang pinulongan, pinaagi sa ilang mga pamilya, diha sa ilang mga nasod.”[9]

    57 Kining kahimtang sa pagkabahin ngadto sa daghang mga nasod, nga ang matag usa gitugyan sa balaanong pagdumala ngadto sa pag-atiman sa mga anghel, usa ka kahimtang nga kosmiko, sosyal, ug relihiyoso.

    Gituyo kini aron limitahan ang garbo sa nahulog nga katawhan,[10] nga nagkahiusa lamang sa ilang daotan nga pangandoy sa paghimo sa ilang kaugalingong panaghiusa, sama sa nahitabo sa Babel.[11]

    Apan tungod sa sala, ang polytheism—ang pagtuo sa daghang mga dios—ug ang pagsimba sa nasod ug sa mga magmamando niini ingon nga mga dios kanunayng naghulga nga balihon ug dauton kining temporaryong kahikayan ngadto sa paganismo.[12]

    58 Ang kasabotan uban kang Noe nagpabilin nga balido sulod sa panahon sa mga Gentil, hangtod sa unibersal nga pagpahayag sa Ebanghelyo.[13]

    Ang Bibliya nagpasidungog sa pipila ka dagkong mga tawo taliwala sa mga Gentil: si Abel nga matarong, si Melquisedec, ang hari ug pari—nga usa ka hulagway ni Kristo—ug ang mga matarong nga sila “Noe, Daniel, ug Job.”[14]

    Busa, gipakita sa Balaang Kasulatan ang mga kahitas-an sa pagkabalaan nga mahimong maabot sa mga nagkinabuhi sumala sa kasabotan uban kang Noe, samtang naghulat kang Kristo nga “maghiusa ngadto sa usa ang mga anak sa Dios nga nagkatag sa lainlaing mga dapit.”[15]


    Gipili sa Dios si Abraham

    59 Aron tigumon pag-usab ang nagkatag nga katawhan, gitawag sa Dios si Abram gikan sa iyang yutang natawhan, sa iyang mga kabanayan, ug sa panimalay sa iyang amahan,[16] ug gihimo siyang Abraham, nga nagpasabot, “amahan sa daghang mga nasod.” “Diha kanimo, ang tanang mga nasod sa yuta pagapanalanginan.”[17]

    60 Ang katawhan nga manunod kang Abraham mahimong tigbantay sa saad nga gihatag ngadto sa mga patriarka—ang piniling katawhan, nga gitawag sa pag-andam alang niadtong adlawa nga tigumon sa Dios ang tanan Niyang mga anak ngadto sa panaghiusa sa Simbahan.[18] Sila mahimong gamot diin ang mga Gentil ikabit, sa dihang sila moabot sa pagtoo.[19]

    61 Ang mga patriarka, mga propeta, ug pipila pa ka mga dagkong tawo sa Karaang Tugon gipasidunggan ug kanunay nga pasidunggan ingon nga mga santos diha sa tanang tradisyon sa liturhiya sa Simbahan.


    Giumol sa Dios ang Iyang Katawhan nga Israel

    62 Human sa mga patriarka, giumol sa Dios ang Israel ingon nga Iyang katawhan pinaagi sa pagpagawas kanila gikan sa pagkaulipon sa Ehipto. Gitukod Niya uban kanila ang kasabotan sa Bukid sa Sinai ug, pinaagi kang Moises, gihatag Niya kanila ang Iyang balaod aron mailhan nila Siya ug alagaran ingon nga usa lamang ka buhing ug tinuod nga Dios, ang Amahan nga nag-atiman ug naggagahum sa tanang butang, ug ang matarong nga Maghuhukom; ug aron ilang paabuton ang gisaad nga Manluluwas.[20]

    63 Ang Israel mao ang pari nga katawhan sa Dios, “gitawag pinaagi sa ngalan sa GINOO,” ug “mao ang unang nakadungog sa pulong sa Dios.”[21] Sila mao ang katawhan sa “mga magulang nga igsoon” diha sa pagtuo ni Abraham.

    64 Pinaagi sa mga propeta, giumol sa Dios ang Iyang katawhan diha sa paglaom sa kaluwasan, sa pagpaabot sa usa ka bag-o ug walay kataposang Kasabotan nga gituyo alang sa tanan ug isulat diha sa ilang mga kasingkasing.[22]

    Gipahayag sa mga propeta ang usa ka hingpit ug lawom nga katubsanan sa Katawhan sa Dios, ang pagputli gikan sa tanan nilang pagkadili matinud-anon, ug usa ka kaluwasan nga maglakip sa tanang mga nasod.[23]

    Labaw sa tanan, ang mga kabus ug mga mapainubsanon sa Ginoo maoy magdala niining paglaom. Ang mga balaang babaye sama nila Sara, Rebeka, Raquel, Miriam, Debora, Ana, Judit, ug Ester nagpadayon sa pagbuhi sa paglaom sa kaluwasan sa Israel. Ang labing putli nga hulagway taliwala kanila mao si Maria.[24]

    [6] Dei Verbum 3; tan-awa usab ang Jn 1:3; Rom 1:19–20.
    [7] Dei Verbum 3; tan-awa usab ang Gen 3:15; Rom 2:6–7.
    [8] Roman Missal, Eucharistic Prayer IV, 118.
    [9] Gen 10:5; tan-awa usab ang 9:9–10, 16; 10:20–31.
    [10] Tan-awa ang Buh 17:26–27; Dt 4:19; Dt (LXX) 32:8.
    [11] Tan-awa ang Wis 10:5; Gen 11:4–6.
    [12] Tan-awa ang Rom 1:18–25.
    [13] Tan-awa ang Gen 9:16; Lk 21:24; Dei Verbum 3.
    [14] Tan-awa ang Gen 14:18; Heb 7:3; Ezeq 14:14.
    [15] Jn 11:52.
    [16] Gen 12:1.
    [17] Gen 17:5; 12:3 (LXX); tan-awa usab ang Gal 3:8.
    [18] Tan-awa ang Rom 11:28; Jn 11:52; 10:16.
    [19] Tan-awa ang Rom 11:17–18, 24.
    [20] Tan-awa ang Dei Verbum 3.
    [21] Dt 28:10; Roman Missal, Biyernes Santo, General Intercession VI; tan-awa usab ang Ex 19:6.
    [22] Tan-awa ang Is 2:2–4; Jer 31:31–34; Heb 10:16.
    [23] Tan-awa ang Ezeq 36; Is 49:5–6; 53:11.
    [24] Tan-awa ang Ezeq 2:3; Lk 1:38.

0 comments:

Leave a Reply

Tulo ka hinungdanong pangutana nga dili nato matubag kon Biblia lamang ang atong saligan.

Una – Giunsa man nato paghibalo sa sakto nga ihap (canon) sa mga basahon sa Biblia? Sa wala pa himoa ang pagtapok sa mga basahon sa Bag-ong Tugon daghang mga basahon nga Kristohanon nga gipakaylap. Kinsa man ang nagpaila kanato sa 27 ka libro sa Bag-ong Tugon isip linamdagan? Walay lain kondili ang Simbahang Katoliko ubos sa paglamdag sa Espiritu Santo pinaagi sa Konsilyo sa Kartago sa tuig 397 AD human sa pag-aprobar sa Santo Papa mipakanaog sa mahukumon gayod ug alang sa tanang panahon kon unsang mga basahona ang maapil sa Biblia ug unsa ang dili. Ang unang mga sinulat dugay na nga nangahanaw. Ang ania kanato karon mao ang kopya sa kopya sa orihinal. Kinsa man ang nag-garantiya nga husto ug matinud-anon ang teksto sa kopya? Ang Simbahang Katoliko pinasikad sa iyang karaang Tradisyon, diha sa iyang panudlo ug sa iyang liturhiya masayod kon unsa ang matuod nga teksto ug unsa ang sayop.

Ikaduha - Giunsa man nato paghibalo nga sakto ang pagkahubad sanglit daghan kanato, ang atong gigamit nga Bibliang hubad “translation” gikan sa Hebreo, Griego, ug Aramaico? Aron pagpiho sa husto nga hubad sa atong kaugalingon kinahanglan pa nga magtuon kita sa orihinal nga pinulongan ug pipila man kanato ang makahimo niining malisod nga tahas? Sa makausa pa, kinahanglan nga mosandig kita sa autoridad sa Simbahan.

Ikatulo - Giunsa man nato pagsiguro nga husto ang atong pagsabot kun interpretasyon sa atong gibasa? Ang matag pastor nga tigtukod og bag-ong tinuhoan pulos gyod moangkon nga ang ilang sabot maoy husto apan wala silay panagkauyon kon unsa gyod ang gipasabot sa letra sa Kasulatan. Alang sa mga Katoliko ang dili masayop nga autoridad sa Simbahan nga tinukod ni Cristo ang maghatag kaniyag kasigurohan nga ang iyang nadawat mao ang lonsay nga pulong sa Dios nga walay sambog sa kasaypanan gumikan sa tawhanong panabot.
Ang Simbahan gihatagan ni Cristo sa bugtong katungod sa pagtudlo ug paghubad sa diosnong gipadayag nga nakarga sa Biblia nga mao ang diosnong gipadayag nga nasulat ug sa Tradisyon nga mao ang diosnong gipadayag nga wala na masulat ug nahipasa pinaagi sa binaba nga panudlo.

Ang Simbahan wala magkuha sa hingpit nga kasigurohan sa tanan nga gipadayag sa Dios gikan sa Biblia lamang kondili gikan sa duha ka tinubdan nga mao ang Biblia ug ang Tradisyon.

Ang Biblia ug ang Tradisyon angay nga hatagan sa samang pagtagad isip sudlanan sa pulong sa Dios. Ang katungod sa pagkadili-masayop sa pagpanudlo labot sa kinahanglan alang sa kaluwasan sa tawo wala isaad ni Cristo ngadto sa matag magbabasa sa Biblia kondili ngadto sa buhi nga autoridad sa Simbahan nga gitawag og “Magisterium” nga gilangkoban sa Sto. Papa ug sa tanang kaobispohan nga nahiusa sa Sto. Papa.
Ang Biblia naghisgot sa tulo ka matang sa tradisyon.

Una - sa mga Patriarca, “ug ang akong mga pulong nga gipasulti ko kaninyo, dili gayod mawala diha sa inyong baba ni sa baba sa inyong mga anak ug mga apo sukad karon ug hangtod sa kahangtoran” (Isa. 59:21).

Ikaduha - sa mga Apostoles, si San Pablo nag-awhag, “mga igsoon hupti ninyo nga malig-on ang mga pagtulon-an nga among gitudlo kaninyo pinaagi sa among mga sulat o sa among tradisyon” (2 Tes. 2:15) ug siya usab nagpahimangno, likayi ninyo kadtong dili modawat sa atong tradisyon” (2 Tes. 3:6).

Ikatulo - sa mga Judio, nga mao ang gisaway ni Cristo sa Mat. 15:2-6 tungod kay sila nagtudlo nga kon ang usa ka tawo may ikatabang unta sa iyang amahan o inahan, apan siya moingon, “iya kini sa Dios”, dili na kinahanglan nga tahoron niya ang iyang amahan.