Sa Ebanghelyo, gipakita ni Jesus ang tulo ka dagkong buhat sa usa ka Kristohanong Kwaresma:
Ang pag-ampo mao ang pagbalik sa atong kasingkasing ngadto sa Dios.
Mao nga karong Kwaresma, tingali kinahanglan nato nga dili lang dugangan ang gidaghanon sa atong pag-ampo.
Kinahanglan nato nga palawmon ang atong relasyon sa Dios.
Ang pagpuasa dili lamang pagpugong sa pagkaon.
Dili tanan nakong gusto kinahanglan akong makuha.
Usahay kinahanglan nato magpuasa sa pagkaon.
ug mga butang nga nagpalayo sa atong kasingkasing sa Dios.
Kay unsa may kapuslanan nga magpuasa ta sa karne apan dili ta makapugong sa atong baba sa pagpanglibak?
Unsa may kapuslanan nga dili ta mokaon og usa ka pagkaon apan dili nato mapugngan ang atong kasuko?
Unsa may kapuslanan nga gutomon nato ang atong lawas apan busgon nato ang atong pagkagarboso?
Unsa may kapuslanan nga gutomon nato ang atong lawas apan busgon nato ang atong pagkamapahitas-on?
Ang ikatulo mao ang paglimos.
Kay ang pagbalik sa Dios dili lamang vertical.
Kinahanglan usab kini mahimong horizontal.
Ang atong relasyon sa Dios kinahanglan makita sa atong relasyon sa uban.
Kung tinood nga nahigugma ko sa Dios, kinahanglan adunay epekto kini sa paagi sa akong pagtratar sa ubang tawo.
Usahay, ang pinakadakong limos dili kwarta.
pagpaminaw.
pagpasaylo.
pagbisita.
pagdasig.
paghatag og higayon.
V. “BALIK KAMO KANAKO SA TIBUOK NINYONG KASINGKASING”
Mga igsoon, bantayi ang gisulti ni Joel.
Wala siya moingon:
“Balik kamo kanako aron makita sa mga tawo nga relihiyoso kamo.”
Ang iyang giingon:
“Balik kamo kanako sa tibuok ninyong kasingkasing.”
Mao nga ang Kwaresma dili panahon sa pagpakitang-tawo.
Mao usab kini ang gitudlo ni Jesus sa Ebanghelyo.
Kung magpuasa, ayaw ipakita nga nagpuasa ka.
Kung mohatag, ayaw ipahibalo aron dayegon ka.
Kung mag-ampo, ayaw himoa kini alang sa pagtan-aw sa uban.
Ingna-ngano?
Kay ang atong relasyon sa Diyos dili usa ka pasundayag.
Dili nato kinahanglan ipakita sa kalibutan nga maayo kita.
Ang pangutana mao:
Unsa man gyod ang kahimtang sa akong kasingkasing kung walay makakita?
Kay posible nga limpyo ang atong gawas apan gubot ang sulod.
Posible nga nindot ang atong ngisi apan nasuko ang atong kasingkasing.
Posible nga relihiyoso ang atong panagway apan layo ang atong kalag sa Dios.
Busa, ang Kwaresma mao ang panahon nga moingon kita:
“Ginoo, dili lang ang akong nawong ang akong ipakita Kanimo. Ihatag ko Kanimo ang akong kasingkasing.”
VI. ANG TINOOD NGA PAGHINULSOL: DILI LANG PAGKASUBO
Mga igsoon, ang paghinulsol dili lamang pagbati og kasubo.
Ang paghinulsol mao ang pagbalik.
Ang pulong nga gigamit sa tradisyon sa Simbahan alang sa paghinulsol mao ang conversion—usa ka pag-usab sa direksyon sa kinabuhi.
Sauna, paingon ko sa usa ka dili maayo nga direksyon.
Apan karon, mobalik ko.
Sauna, ako ang sentro.
Apan karon, ang Dios maoy sentro sa akong kinabuhi.
Sauna, akong gusto ang matuman.
Karon, mangutana ko:
“Ginoo, unsa ang Imong kabubut-on?”
Mao kini ang tinood nga metanoia—ang pag-usab sa hunahuna ug kasingkasing.
Si San Agustin adunay usa ka bantog nga ideya sa iyang Confessions:
"ang kasingkasing sa tawo dili makakaplag og tinood nga pahulay hangtod nga makapahulay kini diha sa Dios." Confessions, St. Augustine
Mao kini ang atong problema.
Mangita kita og kalinaw sa daghang butang.
Sa kwarta.
Sa trabaho.
Sa relasyon.
Sa kalipayan.
Sa social media.
Sa kalibutan.
Apan adunay kagutom sa sulod sa tawo nga dili mapuno sa kalibutan.
Kay ang kasingkasing sa tawo gihimo alang sa Dios.
Basin ang imong gibuhat karon mao ang pagpangita sa butang nga nagtoo ka nga makapahupay sa alibango mong kinabuhi, apan dili gyud makahatag sa imong kalag sa tinood nga kalinaw.
Basin karong Kwaresma, ang Diyos nagaingon kanimo:
“Anak, balik na.”
VII. ANG ABO UG ANG KRUS
Mga igsoon, adunay usa ka butang nga labihan kamahinungdanon.
Ang abo nga atong ibutang sa atong agtang pormag krus.
Dili lang usa ka marka.
Krus gyod ni.
Kahibawo kag ngano?
Kay ang atong paghinumdom nga kita abog dili matapos sa kamatayon.
Ang sugilanon sa tawo wala matapos sa lubnganan.
Ang atong paglaom anaa sa Krus ug Pagkabanhaw ni Cristo.
Si Jesus misulod sa atong pagka-tawo.
Miuswag Siya uban kanato sa dalan sa pag-antos.
Namatay Siya.
Gilubong Siya.
Apan nabanhaw Siya.
Busa ang mensahe sa Ash Wednesday dili:
“Mamatay ka.”
Ang mas lawom nga mensahe mao:
“Mamatay ka sa imong daang kinabuhi aron mabuhi ka sa bag-ong kinabuhi diha kang Cristo.”
Mao kini ang kahulugan sa Kwaresma.
Dili lang pagpuasa.
Kundili Pagbag-o.
Dili lang pagbiya.
Kundili Pagbalik.
Dili lang kamatayon.
Kundili Pagkabanhaw.
VIII. ANG KWARESMA MAOY PANAW PAINGON SA PASKO SA PAGKABANHAW
Mga igsoon, ang Ash Wednesday mao ang pagsugod.
Apan adunay padulngan ang atong panaw.
Ang Kwaresma modala kanato ngadto sa Semana Santa.
Modala kanato ngadto sa Huwebes Santo.
Ngadto sa Biyernes Santo.
Ngadto sa Sabado Santo.
Ug sa katapusan: Domingo sa Pagkabanhaw.
Mao nga ang abo sa atong agtang karon dili mao ang katapusan sa istorya.
Ang abo mahimong timaan sa sinugdanan sa usa ka panaw.
Panaw gikan sa sala ngadto sa grasya.
Gikan sa garbo ngadto sa pagpaubos.
Gikan sa kasuko ngadto sa kapasayloan.
Gikan sa kaugalingon ngadto sa Dios.
Gikan sa kamatayon ngadto sa kinabuhi.
IX. PRAKTIKAL NGA HAGIT ALANG NIINING KWARESMA
Mga igsoon, gusto kong hatagan kamo og usa ka simple nga hagit karong Kwaresma.
Ayaw lang pagdesisyon:
“Unsa akong dili kan-on?”
Pangutan-a usab:
“Unsa akong biyaan?”
Ayaw lang pangutana:
“Unsa akong i-give up?”
Pangutan-a:
“Kinsa ang akong balikan?”
Busa, mahimo kitang maghimo og tulo ka personal nga desisyon:
UNA: USA KA BUTANG NGA AKONG PUGNGAN
Pananglitan:
“Niining Kwaresma, akong pugngan ang akong kasuko.”
O:
“Akong limitahan ang akong social media.”
O:
“Dili na ko manglibak.”
IKADUHA: USA KA BUTANG NGA AKONG DUGANGAN
Pananglitan:
“Mag-ampo ko matag buntag.”
“Magbasa ko sa Ebanghelyo kada adlaw.”
“Motambong ko sa Misa nga mas matinud-anon.”
IKATULO: USA KA TAWO NGA AKONG DUOLAN
Kinsa?
Ang tawo nga imong nasakitan.
Ang tawo nga imong gidumtan.
Ang tawo nga dugay na nimong wala ting'gi.
Ang tawo nga nanginahanglan sa imong tabang.
O tingali…
ang Dios mismo.
Kay basin dugay na kaayong wala ka nakig-estorya Kaniya.
X. ANG PINAKADAKONG PAGBALIK
Mga igsoon, basin karon, samtang madungog nato ang pulong:
“Hinumdomi nga ikaw abog…”
adunay usa ka pangutana nga mosulod sa atong kasingkasing:
“Kung abog ra man diay ko, unsa may bili sa akong kinabuhi?”
Ang tubag mao kini:
Dako kaayo ang imong bili.
Kay bisan abog kita, gihigugma kita sa Dios.
Bisan makasasala kita, gipangita kita Niya.
Bisan nahisalaag kita, gihulat kita Niya.
Bisan nahidugmo kita, gitawag kita Niya sa pagbangon.
Ug ang labing dakong pamatood mao ang:
Krus ni Cristo.
Ang Diyos wala lang moingon: “Gihigugma ko kamo.”
Gipakita Niya kini.
Gihatag Niya ang Iyang Anak.
Ug ang Anak mitugyan sa Iyang kinabuhi alang kanato.
Busa, ang abo nga atong madawat karon usa ka pahinumdom:
Mamatay ang atong lawas.
Apan ang gugma sa Dios dili mamatay.
Ang atong mga butang mawala.
Apan ang grasya sa Dios magpabilin.
Ang atong kinabuhi dinhi sa kalibutan matapos.
Apan ang Dios nagtawag kanato ngadto sa kinabuhi nga walay katapusan.
PANAPOS: “Ginoo, Ania Ako. Mobalik Ako Kanimo.”
Mga igsoon, ning Miyerkules sa Badlis, samtang atong dawaton ang abo sa atong agtang, hinaot nga dili lamang kita makadawat og marka.
Hinaot nga makadawat kita og pahinumdom.
Pahinumdom nga kita abog.
Pahinumdom nga ang kinabuhi mubo.
Pahinumdom nga dili kita ang Dios.
Pahinumdom nga ang atong kinabuhi usa ka gasa.
Pahinumdom nga adunay panahon sa paghinulsol.
Ug labaw sa tanan:
Pahinumdom nga ang Dios naghulat kanato.
Basin adunay bahin sa imong kinabuhi nga dugay na nimong gitago gikan sa Dios?
Basin adunay sala nga sige nimog balik-balik.
Basin adunay tawo nga dili nimo mapasaylo.
Basin adunay kasuko nga dugay na nimong gidala.
Basin adunay relasyon nga guba.
Basin adunay pagtoo nga nahuyang.
Basin nakalimot na ka sa pag-ampo.
Karong Kwaresma, ayaw kahadlok sa pagbalik.
Kay ang Dios nga imong balikan dili usa ka Dios nga naghulat aron silotan ka.
Siya ang Amahan nga naghulat sa pagbalik sa iyang anak.
Mao nga karong adlawa, samtang ang abo ibutang sa atong agtang, mahimo natong isulti sa atong kasingkasing:
“Ginoo, abog ako.
Wala koy ikapasigarbo gawas sa Imong grasya.
Nakasala ako.
Nahisalaag ako.
Apan karon, mobalik ako.
Balik ko Kanimo.
Balik ko sa Imong kalooy.
Balik ko sa Imong gugma.
Balik ko sa Imong Simbahan.
Balik ko sa Imong pulong.
Balik ko sa Imong presensya.
Ginoo, dawata ako pag-usab.
Ug tudlui ako nga mabuhi dili alang sa akong kaugalingon,
kundili alang Kanimo.
“Hinumdomi nga ikaw abog, ug sa abog mobalik ka.”
Apan ayaw kalimot:
Ang Dios nga naghulma sa tawo gikan sa abog mao usab ang Dios nga makahatag og kinabuhi sa abog.
Ug ang Dios nga nagbanhaw kang Cristo gikan sa mga patay mao usab ang Dios nga nagtawag kanato:
“Balik kamo Kanako sa tibuok ninyong kasingkasing.”
Busa, niining Kwaresma:
Gikan sa abo—ngadto sa paghinulsol.
Gikan sa paghinulsol—ngadto sa grasya.
Gikan sa grasya—ngadto sa pagkabalaan.
Gikan sa Krus—ngadto sa Pagkabanhaw.
Gikan sa kamatayon—ngadto sa Kinabuhi.
“Ang abo dili moingon nga wala nay paglaom; ang abo moingon: ayaw usiki ang imong kinabuhi.”
Amen.
0 comments: